Antonij Leochnowski był ascetą monastycznym z XVI wieku, który założył klasztor w Leochnie. Urodzony w Twieri, ostatecznie poszukiwał samotności w leśnych rejonach w pobliżu Nowogrodu. Żył jako pustelnik w jaskini, praktykując surową ascezę, zanim po boskiej wizji przeniósł się do Leochny. Tam założył wspólnotę i zbudował kościół poświęcony Przemienieniu Pańskiemu. Jest uznawany za świętego w tradycji wschodnioortodoksyjnej i pozostaje postacią głęboko czczoną w regionie nowogrodzkim.
Życie i asceza

Po wyrzeczeniu się swojego szlacheckiego pochodzenia, Antonij żył jako pustelnik na rubieżach Rublowa. Mieszkał w małej jaskini, śpiąc na ziemi i spożywając minimalne ilości pokarmu, aby skupić się na modlitwie. Jego sława świętości rosła, co skłoniło go do przeprowadzki do Leochny. Wraz z mnichem Tarasijem założył wspólnotę monastyczną, która przekształciła wcześniej opustoszały obszar w centrum dla wiernych.
Kult i cuda
Antonij jest wspominany za liczne cuda, w tym uzdrawianie niewidomych oraz osób dotkniętych ukąszeniem węża. Jego relikwie zostały przeniesione do klasztoru w Leochnie w 1630 roku. Jest czczony w Kościele prawosławnym, a jego święta obchodzone są 30 października oraz w drugi piątek po 12 lipca. Wielu pielgrzymów nadal odwiedza miejsca związane z jego życiem, szukając duchowego przewodnictwa i uzdrowienia.
