Antoni z Optiny był w XIX wieku prawosławnym mnichem i duchowym przywódcą, który sprawował funkcję przeora klasztoru Nikolejskiego w Malojarosławcu. Urodzony jako Aleksander Putiłow w 1795 roku, początkowo pracował w handlu, zanim wstąpił do życia zakonnego w 1816 roku. Spędził wiele lat w skicie Optina Pustyn, gdzie pomagał budować jego fundamenty. Rozpoznany ze względu na swoją pobożność i przewodnictwo duchowe, ostatecznie powrócił do Optina Pustyn po zakończeniu okresu sprawowania funkcji przeora, gdzie żył jako mnich aż do śmierci w 1865 roku.
Życie i służba

Po krótkiej karierze w Moskwie i Rostowie, Aleksander wstąpił do klasztoru w 1816 roku. Później przeniósł się do skitu Optina Pustyn, gdzie przez czternaście lat pełnił funkcję przywódcy, wspierając rozwój duchowy. W 1839 roku został przeorem klasztoru Nikolejskiego, gdzie wprowadził surowe reguły zakonne. Z powodu problemów zdrowotnych wycofał się z funkcji administracyjnych w 1853 roku, aby powrócić do ciszy Optiny.
Kult

Święty jest czczony w Kościele Prawosławnym. Jest upamiętniany w Synaxis (Zgromadzeniu) Starców Optińskich oraz w Synaxis Świętych Rostowa i Jarosławla. Jego pamięć jest zachowana dzięki duchowemu dziedzictwu jako starca, a został kanonizowany do powszechnego kultu w 2000 roku.
