Antoni z Martkobi był gruzińskim świętym, uznawanym za ascetę w formie stylity. Żyjąc na kolumnie, prowadził życie skrajnej pobożności i odosobnienia. Jest czczony w tradycji prawosławnej za swoją dyscyplinę duchową. Jego pamięć jest zachowana poprzez uroczystości liturgiczne, a konkretnie 19 stycznia i 1 lutego.
Życie i ascetyzm
Jako stylita, Antoni prowadził życie intensywnej modlitwy, przebywając na szczycie kolumny. Ta forma ascetyzmu, charakteryzująca się fizycznym trudem i izolacją, była dla niego sposobem na całkowite poświęcenie się dążeniom duchowym w Gruzji. Jego oddanie tej samotnej egzystencji definiowało jego praktykę religijną oraz tożsamość jako czczonego świętego.
Kult
Święty jest upamiętniany w Kościele prawosławnym, gdzie jego życie służy jako przykład monastycznej pobożności. Wierni czczą go w dni jego świąt, które przypadają 19 stycznia i 1 lutego. Jego dziedzictwo pozostaje częścią tradycji religijnej w Gruzji, czyniąc go znaczącą postacią duchowej wytrwałości.