Antoni z Krasnego Chomu był prawosławnym mnichem i ascetą żyjącym w XV wieku, który założył klasztor Nikolejski w Krasnym Chomie. Po przybyciu z regionu Biełozierskiego, około 1461 roku, osiadł w okolicach dzisiejszego Bezhecka. Po cudownym uzdrowieniu z choroby, szukał odosobnionego miejsca u zbiegu rzek Neledina i Mogocz, aby prowadzić życie modlitewne. Założył tam wspólnotę monastyczną, budując drewniany kościół poświęcony świętemu Mikołajowi, który stał się fundamentem jego klasztoru.
Życie i dzieło

W 1461 roku Antoni osiedlił się na ziemiach lokalnych bojarów, gdzie zbudował celę oraz małą kaplicę. Jego pobożny tryb życia przyciągnął wyznawców, co doprowadziło do formalnego ustanowienia klasztoru. Przed śmiercią w 1481 roku rozpoczął budowę kamiennej katedry poświęconej świętemu Mikołajowi. Choć nie dożył jej ukończenia, katedra ta stała się centralnym punktem tego miejsca.
Kult
Jako święty lokalny jest wspomniany 17 stycznia i uwzględniony w Katedrze Świętych Twierzy. Choć historyczne zapisy dotyczące jego formalnej kanonizacji są nieliczne, jest czczony w Metropolii Twerskiej oraz diecezji bieżeckiej. Tradycyjnie wierzy się, że jego relikwie spoczywają w pobliżu katedry Nikolejskiej na terenie klasztoru.
