Antoni della Chiesa był włoskim dominikaninem żyjącym w XV wieku, znanym ze swojego kaznodziejstwa oraz przewodzenia Zakonowi Kaznodziejskiemu. Urodzony w szlacheckiej rodzinie w San Germano Vercellese, wyrzekł się swoich arystokratycznych powiązań, aby podążyć za powołaniem religijnym. Pełnił różne funkcje, w tym przeora w takich miejscach jak Como, Florencja, Savona i Bolonia. W trakcie swojej działalności był ceniony za zdolność reformowania życia zakonnego oraz za aktywny opór wobec antypapiża Feliksa V.
Życie i służba
Po wstąpieniu do Zakonu Dominikanów w wieku 22 lat, stał się biegłym spowiednikiem i towarzyszem Bernardino z Sieny. Brał udział w licznych misjach i pracował nad egzekwowaniem ścisłego przestrzegania Reguły św. Augustyna. Podczas podróży między Savoną a Genuą, on i inny brat zakonny zostali schwytani przez piratów, którzy ostatecznie ich uwolnili ze względu na ich godną postawę. Zauważano również jego rzekomą zdolność do przenikania sumień innych ludzi.
Kult i dziedzictwo
Po jego śmierci w 1459 roku, w 1810 roku jego szczątki przeniesiono do miejsca urodzenia. Papież Pius VII ogłosił go błogosławionym w 1819 roku, ustanawiając jego wspomnienie 28 lipca. Jest przodkiem przyszłego papieża Benedykta XV. Jego wpływ religijny przejawiał się w staraniach o powrót wyznawców antypapiża pod władzę uznanych papieży: Eugeniusza IV i Nikolego V.