Antoni de Heredia był hiszpańskim kapłanem zakonu karmelitów bosych żyjącym w XVI wieku. Urodzony w szlacheckiej rodzinie w Requenie, wstąpił do karmelitów w wieku dziesięciu lat, a później studiował teologię i filozofię w Salamance. Jest najbardziej znany jako pierwszy towarzysz św. Jana od Krzyża, który dołączył do niego, aby założyć pierwszy męski klasztor reformowanych karmelitów w Duruelo. Przez całe życie pozostawał oddanym zwolennikiem reform zapoczątkowanych przez św. Teresę z Ávili, pomagając jej w różnych fundacjach.
Życie i reforma
Po pełnieniu funkcji przeora, Heredia przyjął reformę terezjańską. Zrezygnował ze stanowiska przełożonego, aby dołączyć do Jana od Krzyża w przestrzeganiu pierwotnej reguły. Obaj bracia praktykowali skrajną ascezę, często głosząc kazania pieszo w trudnych warunkach pogodowych. W późniejszych latach życia, podczas wewnętrznych konfliktów w zakonie, zachowywał neutralną postawę, unikając sporów między kierownictwem a swoim dawnym towarzyszem.
Śmierć i kult
Heredia zmarł w niedzielę wielkanocną, 22 kwietnia 1601 roku, w Vélez-Málaga po zachorowaniu podczas Wielkiego Tygodnia. W tradycji katolickiej jest czczony jako święty, a jego wspomnienie obchodzi się 27 marca. Jest pamiętany ze względu na swoją pobożność oraz kluczową rolę w wczesnym rozwoju gałęzi karmelitów bosych.
