Antoni Tworek był polskim księdzem rzymskokatolickim i sługą Bożym, który żył w latach 1897–1942. Urodzony w Łoniowie, studiował prawo kanoniczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, a następnie służył jako kapelan polskich emigrantów we Francji. Po powrocie do Polski piastował kilka ważnych funkcji, w tym proboszcza kościoła św. Jakuba w Sandomierzu oraz kanonika honorowego. Jego życie zakończyło się w obozie koncentracyjnym Dachau po aresztowaniu i torturach ze strony Gestapo podczas II wojny światowej.
Życie i posługa
Po ukończeniu studiów teologicznych i święceniach kapłańskich w 1920 roku, Tworek służył jako wikariusz w Ćmielowie. Później wyjechał do Francji, aby sprawować opiekę duszpasterską nad polskimi społecznościami w miastach takich jak Montceau-les-Mines i Oignies. Po okresie choroby powrócił do Polski, gdzie pełnił funkcje notariusza, spowiednika w seminarium oraz sekretarza czasopisma „Prawda Katolicka”. Był również aktywny w różnych stowarzyszeniach katolickich i organizacjach społecznych.
Śmierć i kult
W marcu 1942 roku Gestapo aresztowało Tworka, poddając go torturom w więzieniu w Sandomierzu. Następnie został przetransportowany do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, a ostatecznie do Dachau, gdzie zmarł z wycieńczenia. Jest uznawany za sługę Bożego, będąc częścią grupy polskich męczenników z okresu II wojny światowej, których proces beatyfikacyjny rozpoczął się w 2003 roku. W 1992 roku w jego rodzinnej parafii w Łoniowie umieszczono pamiątkową tablicę.