Antoni Grassi był włoskim kapłanem z XVII wieku, należącym do Oratorium św. Filipa Neri. Urodzony jako Vincenzo Grassi w Fermo, wstąpił do oratorianów w 1609 roku, a w 1617 roku został święconym kapłanem. Zasłynął głęboką pobożnością, szeroką wiedzą o Piśmie Świętym oraz oddaniem naukom św. Filipa Neri. Podczas swojej posługi w Fermo służył jako oddany spowiednik, powiernik i mediator między lokalnymi frakcjami, poświęcając się jednocześnie działalności charytatywnej oraz duchowemu wychowaniu dzieci.
Życie i posługa
Po stracie ojca w dziesiątym roku życia, Grassi otrzymał duchowe wsparcie od mentora, który znał św. Filipa Neri. Stał się ważną postacią w Fermo, gdzie cieszył się szacunkiem dzięki swojej roli mediatora. Jego hojność wobec ubogich była tak znacząca, że przyciągnęła uwagę jego współbraci oratorianów. Zachowywał również silną pobożność wobec maryjnych sanktuariów w Loreto, odbywając tam coroczne pielgrzymki.
Kult
Grassi został beatyfikowany przez papieża Leona XIII 30 września 1900 roku, po zbadaniu jego heroicznych cnót i potwierdzeniu dwóch cudów. Jest wspomniany w Kościele katolickim, a jego wspomnienie obchodzi się 13 grudnia. Jego szczątki spoczywają w kościele Chiesa del Carmine w Fermo.