Antoni Bonfadini był katolickim duchownym żyjącym w XV wieku, należącym do Zgromadzenia Franciszkanów Opatów (Observantów). Urodzony około 1400 roku w Ferrarze w znamienitej rodzinie, studiował na uniwersytecie, zanim został poruszony kazaniami Bernardino z Sieny. Ta inspiracja skłoniła go do porzucenia życia świeckiego i wstąpienia do franciszkanów observantów w 1439 roku. Po święceniach kapłańskich w 1458 roku podróżował szeroko po regionie Romagna, aby głosić Ewangelię, a w późniejszych latach odbył nawet pielgrzymkę do Ziemi Świętej.
Życie i posługa
Po wstąpieniu do zakonu w Ferrarze, Bonfadini poświęcił się ewangelizacji obszarów wiejskich. Większość swojego życia spędził na głoszeniu cykli kazań na wsiach. Na starość udał się do Ziemi Świętej, aby odbyć pielgrzymkę. Ostatecznie zachorował i zmarł w 1482 roku w szpitalu dla pielgrzymów w Cotignola, gdzie został pochowany w lokalnym kościele parafialnym.
Kult i dziedzictwo
Znany lokalnie jako święty z Cotignola, jego szczątki zostały przeniesione do nowego franciszkańskiego kościoła w 1495 roku, a później umieszczone w kaplicy relikwiarzowej w 1666 roku. Został beatyfikowany przez papieża Leona XIII w 1901 roku. Jego wspomnienie jest czczone 1 grudnia, a miasto Cotignola obchodzi Festa del Santo w Poniedziałek Wielkanocny, aby upamiętnić przeniesienie jego ciała.
