Antoni (Florensov) był wschodnioortodoksyjnym biskupem urodzonym w 1847 roku w guberni symbirskiej. Po ukończeniu studiów teologicznych w Kijowie piastował różne funkcje akademickie i administracyjne, w tym pełnił funkcję rektora seminarium teologicznego w Samarze. Przyjął śluby zakonne, a później służył jako biskup ostrogski, a ostatecznie biskup wołogodzki i tohtemski. Jako człowiek wysoko wykształcony, był znany z głębokiej wiedzy na temat klasycznej kultury greckiej, filozofii i sztuki, co wpływało na jego życie duchowe oraz mentoring innych.
Życie i służba

Po święceniach kapłańskich Antoni piastował kilka stanowisk w hierarchii kościelnej, w tym pełnił funkcję inspektora oraz członka różnych rad edukacyjnych. W 1887 roku wstąpił do życia zakonnego pod imieniem Antoni. Jego kariera biskupia obejmowała przewodzenie diecezji wołyńskiej oraz diecezji wołogodzkiej i tohtemskiej. W późniejszych latach życia mieszkał w klasztorze na Donie, gdzie pozostał aż do śmierci w Moskwie w 1918 roku.
Dziedzictwo intelektualne
Poza obowiązkami kościelnymi, Antoni był uznanym intelektualistą, który nawiązywał kontakty z wybitnymi myślicielami i poetami swoich czasów. Był duchowym ojcem dla księdza Pawła Florenskiego. Jego różnorodne zainteresowania obejmowały matematykę, historię i literaturę, a nawet pracował nad ustanowieniem rezerwatu przyrody podczas swoich starań o odnowienie symbirskiej pustyni Sołowieckiej.
Kult
W Moskwie był powszechnie uważany za sprawiedliwego ascetę i człowieka świętego. Jego pamięć była zachowana dzięki częstym wzmiankom w modlitwach wielu wiernych. Jest uznawany za świętego w tradycji prawosławnej.
