Anton Granig był austriackim księdzem katolickim, który stał się znaczącą postacią w oporze przeciwko narodowemu socjalizmowi. Urodzony w 1901 roku w regionie Mölltal, studiował teologię w Grazu i został święcony w 1932 roku. Po pełnieniu różnych funkcji duszpasterskich, w tym kapelana i sekretarza Bractwa św. Józefa, stał się centralnym liderem Antyfaszystowskiego Ruchu Wolnościowego Austrii (AFOe). Jego zaangażowanie w przeciwdziałanie reżimowi nazistowskiemu doprowadziło do aresztowania go przez Gestapo i ostatecznej egzekucji w 1945 roku.
Działalność opozycyjna

Granig pomagał w organizowaniu AFOe, konserwatywnej katolickiej grupy oporu. Współpracował z takimi postaciami jak Karl Krumpl i Eduard Pumpernig przy kolportażu antynazistowskich ulotek. Publikacje te krytykowały reżim i wzywały do wolności Austrii. Poszukiwał również sposobów pomocy osobom prześladowanym przez państwo i omawiał strategiczne działania mające na celu osłabienie nazistowskiej administracji podczas wojny.
Aresztowanie i śmierć
Działalność kręgu oporu w końcu przyciągnęła uwagę Gestapo. Po śledztwie dotyczącym kolportażu nielegalnej literatury przez grupę, Granig został zatrzymany w Klawerfurcie w czerwcu 1943 roku. Następnie został przetransportowany do Wiednia. Zmarł w kwietniu 1945 roku w Krems, będąc celem władz ze względu na swój sprzeciw wobec rządu narodowosocjalistycznego.
Kult
Kościół katolicki uznaje Graniga za sługę Bożego. Jest on pamiętany za odważne stanowisko wobec tyranii i oddanie obowiązkom religijnym pośród politycznych niepokojów. Jego dziedzictwo jako męczennika za wolność jest czczone w kontekstach religijnych i historycznych w Austrii.
