Antolin Pablos Villanueva był hiszpańskim benedyktyńskim mnichem i kapłanem, urodzonym w 1871 roku w Lermie. Po święceniach kapłańskich w 1890 roku kontynuował studia historyczne i dyplomatyczne w Paryżu. Jego służba religijna zaprowadziła go do Meksyku w 1902 roku, choć z powodu prześladowań religijnych został zmuszony do szukania schronienia na wyspie Isla de la Juventud (Isle of Pines) na Kubie. Ostatecznie powrócił do Hiszpanii, gdzie został aresztowany i stracony podczas wojny domowej w Hiszpanii w listopadzie 1936 roku.
Życie i służba
Po wstępnym szkoleniu w klasztorze w Silos, Pablos Villanueva został święconym kapłanem w 1896 roku. Jego praca misyjna w Meksyku wymagała okresu ukrywania się na Kubie, aby uniknąć prześladowań. Po powrocie do ojczyzny jego życie dobiegło końca podczas konfliktu domowego w San Fernando de Henares, gdzie został stracony w 1936 roku.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za błogosławionego męczennika. Został beatyfikowany przez kardynała Angelo Amato w imieniu papieża Franciszka w październiku 2016 roku. Został uhonorowany wraz z trzema innymi męczennikami benedyktyńskimi, w tym Josephem Antoni Gomezem, Johnem Raphaelem Marianem Alcocerem Martinezem oraz Louisem Vidaurrazagą Gonzálesem.