Antioch z Palestyny był VII-wiecznym chrześcijańskim mnichem, teologiem i pisarzem z Cesarstwa Bizantyjskiego. Pochodził z okolic Ancyry, żył jako pustelnik, a następnie służył jako archimandryta w lawrze Mar Saba w pobliżu Jerozolimy. Za swojego życia był świadkiem perskiego najazdu na Palestynę i późniejszego zniszczenia jego rodzinnego regionu. Jest rozpoznawany przede wszystkim dzięki swoim dokonaniom literackim, a konkretnie staraniom o zachowanie świętych tekstów i relacji historycznych dla przesiedlonych wspólnot monastycznych w czasach konfliktów.
Życie i dzieła
Po perskim podboju Ziemi Świętej opat Eustachy poprosił Antiochusa o stworzenie skróconej wersji Biblii dla mnichów, którzy nie mogli nosić ze sobą wielu ksiąg. Stworzył on Pandekty Świętego Pisma, zbiór nauk moralnych pochodzących z tekstów biblijnych i wczesnochrześcijańskich. Napisał również Exomologesis, modlitwę odnoszącą się do cierpień Jerozolimy po najazdzie. Jego pisma są cenione za zachowanie fragmentów utraconej wczesnochrześcijańskiej literatury.
Kult
Jest czczony jako święty w tradycji katolickiej i wschodnioortodoksyjnej. Jego pamięć jest upamiętniana 22 stycznia oraz 24 grudnia. W wschodnioortodoksyjnej praktyce liturgicznej jest wspominany szczególnie jako autor modlitwy używanej podczas nabożeństwa wieczornego.