Anna Maria Antigó była katalońską zakonnicą żyjącą w XVII wieku, która sprawowała urząd opatki klasztoru św. Klary-de-la-Passion w Perpignanie. Urodzona w 1602 roku, stała się znaczącą liderką w zakonie klarysek, znaną ze swoich starań na rzecz reformy wspólnoty oraz zachowania lokalnej kultury. W okresie napięć politycznych i francuskiej okupacji skutecznie zabiegała o powrót wygnanych zakonnic i pracowała nad utrzymaniem tradycji religijnych oraz językowych swojej wspólnoty w Katalonii.
Życie i przywództwo

Po wstąpieniu do klasztoru w 1621 roku, Antigó została wybrana na opatkę w 1645 roku. Doświadczyła wielkich trudności, gdy w 1652 roku gubernator Pedro Rosselló wygnał ją wraz z dwudziestoma innymi zakonnicami do Barcelony z powodu ich poglądów politycznych. Po traktacie pirenejskim uzyskała amnestię dla swoich towarzyszek, odwołując się do Anny Austriaczki. Później Antigó starała się przenieść jurysdykcję klasztoru na lokalną diecezję, aby zapewnić możliwość spowiedzi w języku katalońskim.
Kult
Uznana za czczoną (venerabilis) w Kościele katolickim, Antigó cieszy się trwałym kultem religijnym. Jej grób w klasztorze św. Klary stał się lokalnym miejscem pielgrzymek. Choć na początku XX wieku rozpoczęto proces beatyfikacyjny, pozostaje ona oficjalnie uznana za czczoną, choć podczas otwarcia procesu nazywano ją również Służebnicą Bożą.
