Anna Maria Adorni była włoską siostrą zakonną żyjącą w XIX wieku, która poświęciła swoje życie służbie kobietom i dzieciom w Parmie. Urodzona w Fivizzano w 1805 roku, początkowo odczuwała pragnienie pracy misyjnej i rozważała wstąpienie do franciszkanek, lecz zamiast tego wstąpiła w związek małżeński. Po śmierci męża skupiła się na pracy duszpasterskiej, w tym na wspieraniu więźniów i edukacji młodych dziewcząt. W 1857 roku założyła Służebnice Niepokalanego (Handmaids of the Immaculata), zgromadzenie powołane do pomocy kobietom w trudnych sytuacjach.
Życie i działalność

Po owdowieniu w 1844 roku, Adorni mocno zaangażowała się w działalność charytatywną. Pomogła w założeniu Instytutu Dobrego Pasterza, który otrzymywał wsparcie od lokalnych władz. W 1857 roku, wraz z ośmioma towarzyszkami, założyła Służebnice Niepokalanego. Kierowała tym zgromadzeniem zakonnym, które zostało formalnie zatwierdzone pod koniec XIX wieku, aż do swojej śmierci w Parmie w 1893 roku.
Kult
Proces jej beatyfikacji rozpoczął się w Parmie w 1940 roku. Po kilku dziesięcioleciach badania jej życia i pism, w 1978 roku została ogłoszona Venerabilis przez papieża Pawła VI. Ostatecznie została beatyfikowana w 2010 roku w katedrze w Parmie, po uznaniu cudu przez papieża Benedykta XVI.
