Anna Diemidowa była dwórką, która służyła cesarzowej Aleksandrze Fiodorownej w ostatnich latach istnienia Imperium Rosyjskiego. Urodzona w Czerepowcu w rodzinie kupieckiej, była absolwentką Jarosławskiego Instytutu Służących. Pozostała wierna rodzinie Romanowów przez cały okres ich wygnania po rewolucji 1917 roku. W lipcu 1918 roku została zamordowana wraz z rodziną cesarską w Jekaterynburgu. Jest uznawana za osobę o niezłomnym oddaniu swojej pani podczas niewoli.
Życie i śmierć
Znana pod pseudonimem Niuta, Demidowa była wysoką, blond kobietą, która przed zostaniem bezpośrednią służebną carycy pracowała jako guwernantka. Podczas przymusowej relokacji rodziny z Tobolska do Jekaterynburga towarzyszyła cesarzowej i carewiczowi. W noc egzekucji została ranna podczas pierwszej salwy strzeleckiej i podobno wyraziła wdzięczność za przeżycie, zanim została dobita przez pluton egzekucyjny.
Kult
Rosyjski Kościół Prawosławny kanonizował członków rodziny cesarskiej, a Demidowa była brana pod uwagę w procesie kanonizacji ze względu na swoją lojalność. Jej szczątki należały do grupy zidentyfikowanej dzięki analizie kryminalistycznej po odkryciu masowego grobu. Państwowy pogrzeb ofiar, w tym Demidowej, odbył się w Sankt Petersburgu w 1998 roku.