Anna była prorokinią z czasów biblijnych, żyjącą około 1200 r. p.n.e. Jako jedna z żon Elkany, jest znana przede wszystkim ze swoich żarliwych modlitw w sanktuarium w Silo, gdzie błagała Boga o dziecko mimo początkowej bezpłodności. Po złożeniu ślubu poświęcenia syna do służby Bożej, urodziła proroka Samuela. Jej życie oraz jej pieśń dziękczynna zostały utrwalone w Pierwszej Księdze Samuela, stanowiąc istotny przykład wiernej modlitwy i oddania w tradycji religijnej.
Życie i pobożność


Żyjąc w czasach sędziów, Anna zmagała się z bezpłodnością, podczas gdy jej współmałżonka, Peninna, miała liczne dzieci. Podczas wizyty w Tabernakulum modliła się z taką intensywnością, że kapłan Eli początkowo wziął ją za osobę nietrzeźwą. Po tym, jak wyjaśniła swój ból, Eli pobłogosławił ją. Następnie Anna poczęła i urodziła Samuela, którego później oddała do sanktuarium, aby wypełnić ślub poświęcenia go Panu jako nazirejczyka.
Dziedzictwo i kult


Jest czczona jako święta w Kościele Prawosławnym, a jej wspomnienie obchodzone jest 9 grudnia. Jej pieśń pochwalna jest często porównywana do Magnificat ze względu na podobny ton i tematykę Bożej sprawiedliwości. W tradycji żydowskiej Talmud Jerozolimski postrzega ją jako wzór modlitwy, a jej historia jest czytana podczas Haftary w Rosz Haszana. Była również znaczącą postacią dla protestantyzmu, podkreślając moc prywatnych próśb.
