Angelo Carletti di Chivasso był franciszkańskim teologiem i pisarzem żyjącym w XV wieku, urodzonym w Chivasso we Włoszech. Po studiach prawniczych na Uniwersytecie w Bolonii wstąpił do Zakonu Mniejszej Prowincji (Franciszkanów), w którym ostatecznie sprawował urząd wicariusza generalnego. Pełnił również istotne role dyplomatyczne jako nuncjusz apostolski kilku papieży, pracując nad przeciwdziałaniem zagrożeniu osmańskiemu w Otranto oraz mediując między katolikami a waldensami. Zapamiętany jest przede wszystkim dzięki swoim licznym wkładom w teologię moralną oraz wpływowej twórczości pisarskiej.
Życie i działalność

Urodzony w szlacheckiej rodzinie, Angelo początkowo służył jako urzędnik sądowy, zanim wstąpił do zakonu franciszkanów. Był wybitną postacią w ramach obserwancji cismontańskiej i założył kilka klasztorów. Jako kaznodzieja podróżował szeroko po Piemoncie i okolicznych regionach. Jego wiedza teologiczna sprawiła, że pełnił funkcję doradcy duchowego osób znamienitych, w tym Katarzyny z Genui, oraz działał jako przedstawiciel papiestwa podczas krytycznych konfliktów politycznych i religijnych.
Dziedzictwo teologiczne

Był znaczącym zwolennikiem skolastyki scotystycznej. Jego najsłynniejszą publikacją była Summa de Casibus Conscientiae (znana również jako Summa Angelica), która funkcjonowała jako alfabetyczny słownik teologii moralnej. Dzieło to okazało się niezwykle użyteczne dla spowiedników ze względu na szczegółowe wskazówki dotyczące spraw sumienia. Tekst był tak szeroko rozpowszechniony, że doczekał się licznych wydań, a podczas reformacji stał się celem ataków Marcina Lutra.
Kult
Angelo został beatyfikowany przez papieża Benedykta XIII w 1753 roku, po długotrwałym kulcie w jego rodzinnych stronach. Jest uznawany za patrona w Cuneo, a jego wspomnienie obchodzi się 11 kwietnia. W jego rodzinnej miejscowości Chivasso pamięć o nim jest co roku czczona podczas tradycyjnego jarmarku wiejskiego odbywającego się pod koniec sierpnia.
