Angias z Sebasty był wczesnochrześcijańskim męczennikiem, który zginął około 320 roku za panowania Licyniusza. Jest uznawany za jednego z czterdziestu męczenników sebastyjskich, grupy żołnierzy, którzy cierpieli za swoją wiarę w miejscu dzisiejszego Sivas w Turcji. Jego śmierć nastąpiła w okresie intensywnych prześladowań, co czyni go znaczącą postacią wśród męczenników Kościoła Wschodniego sprzed schizmy.
Życie i męczeństwo
Mieszkając w Sebastii, Angias należał do grupy czterdziestu osób, które stanęły w obliczu egzekucji z powodu swoich przekonań religijnych. Grupa ta, znana jako Czterdziestu Męczenników, cierpiała pod władzą cesarza Licyniusza. Ich wspólna ofiara pozostaje znaczącym wydarzeniem w historii wczesnochrześcijańskich prześladowań w tym regionie.
Kult
Angias jest czczony w tradycji prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzone jest na Wschodzie 9 marca, podczas gdy tradycje zachodnie celebrują jego pamięć 10 marca. Jest wspominany wraz ze swoimi towarzyszami męczenników jako symbol niezłomności w wierze.