Andrzej Franchi był dominikaninem i katolickim biskupem żyjącym w XIV wieku, urodzonym w Pistoii. Po wstąpieniu do zakonu w 1359 roku, pełnił funkcje akademickie, nauczając teologii i filozofii w Rzymie. Piastował kilka funkcji przełożonych jako przeor w Pistoii, Lukce i Orvieto, zanim w 1382 roku został mianowany biskupem Pistoii. Dzięki oddaniu na rzecz ubogich w swojej diecezji, był często nazywany Ojcem Ubogich. Ustąpił ze stanowiska biskupa w 1400 roku i zmarł w następnym roku.
Życie i posługa

Po wstąpieniu do Zakonu Dominikanów, Franchi awansował w hierarchii swojej wspólnoty. Służył jako przeor w wielu miejscach, w tym w Orvieto i Lukce. Jego pontyfikat jako biskupa Pistoii charakteryzował się pracą ewangelizacyjną i kaznodziejską. Po niemal dwudziestu latach służby w diecezji, ustąpił ze swojego urzędu w maju 1400 roku.
Kult i dziedzictwo

Został beatyfikowany przez papieża Benedykta XV w 1921 roku. Jego szczątki, które w 1613 roku uznano za niezniszczalne, spoczywają w kościele San Domenico w Pistoii. Kościół katolicki wspomina go 26 maja. Jest pamiętany ze względu na pełną współczucia służbę potrzebującym, co przyniosło mu charakterystyczny przydomek.
