Andronik Moskiewski był mnichem żyjącym w XIV wieku i pierwszym przełożonym klasztoru Spaso-Andronikowskiego w Moskwie. Uczniem Sergiusza z Radoneża, wstąpił do życia zakonnego około 1353 roku. Na zalecenie metropolity Aleksego został wysłany do Moskwy, aby założyć nową wspólnotę nad rzeką Jauzą, gdzie w 1361 roku zbudowano kościół poświęcony Zbawicielowi. Jest uznawany za świętego w Kościele Prawosławnym i zapamiętany za swoje duchowe przywództwo.
Życie i działalność

Po studiach u Sergiusza z Radoneża, Andronik został przeniesiony do Moskwy przez metropolitę Aleksego, aby nadzorował powstanie nowego klasztoru. Pod jego kierownictwem wspólnota rozrosła się, goszcząc takich znanych postaci jak malarz ikon Andriej Rublow. Zmarł w Moskwie 13 czerwca 1373 roku i został pochowany w klasztorze Spaso-Andronikowskim.
Kult
Święty został kanonizowany pod koniec XV wieku i od dawna jest wysoko ceniony w tradycji rosyjskiej. Jego szczątki były historycznie przechowywane w klasztorze Spaso-Andronikowskim, ale zostały utracone po wydarzeniach z 1917 roku. Jest czczony 13 czerwca i włączony do Synaksy Świętych z Radoneża.
