Anatolij (ur. jako Aleksander Potapow w 1855 roku) był prawosławnym hieronimem żyjącym w Imperium Rosyjskim. Urodzony w rodzinie kupieckiej w Moskwie, początkowo pracował jako urzędnik w Kałudze, zanim podążył za swoim powołaniem duchowym. W 1885 roku wstąpił do klasztoru Optina Pustyn, gdzie służył jako celator u starca Ambrosiusza. Znany ze współczucia i proroczych zdolności, później pełnił funkcję duchowego kierownika w klasztorze żeńskim aż do śmierci w 1922 roku.
Życie zakonne

Po wstąpieniu do klasztoru Aleksander przechodził przez kolejne stopnie zakonne, stając się hieronimem w 1906 roku. Poświęcił się kierownictwu duchowemu, służąc w żeńskim pustelni Kazan Amvrosievskaya. Mimo możliwości opuszczenia Optina Pustyn, pozostał wierny klasztorowi. W 1921 roku, mimo słabości fizycznej, przyjął wielki schemat. Zmarł w 1922 roku podczas modlitwy, po tym jak poprosił o odroczenie aresztowania przez władze.
Kult
Święty jest czczony w tradycji prawosławnej. Jego relikwie zostały odnalezione w 1998 roku i obecnie znajdują się w krypcie kościelnej poświęconej Ikonie Matki Bożej Włodzimierskiej. Jest wspominany za swoją niezłomność i odmowę ucieczki z klasztoru w czasach prześladowań.
