Anatole de Bengy był francuskim jezuitą i teologiem żyjącym w XIX wieku (1824–1871). Urodzony w Bourges, wstąpił do Towarzystwa Jezusowego w 1834 roku i większość swojej kariery spędził w środowisku akademickim, w tym dziewięć lat w jezuickim kolegium w Brugelette. Przez całe życie służył jako kapelan wojskowy podczas wojny krymskiej, a później udzielał niezbędnej pomocy chorym i ubogim podczas oblężenia Paryża. Jest uznawany za sługę Bożego.
Życie i śmierć

Po służbie podczas wojny krymskiej de Bengy poświęcił się nauczaniu, zanim powrócił do obowiązków kapelana podczas wojny francusko-pruskiej. W kwietniu 1871 roku członkowie Gwardii Narodowej aresztowali jezuitów w szkole Sainte-Geneviève, przetrzymując ich jako zakładników podczas Komuny Paryskiej. De Bengy wspierał swoich współwięźniów w tym okresie. Został ostatecznie stracony 26 maja 1871 roku w Cité Vincennes wraz z dwoma innymi jezuitami i czterdziestoma innymi osobami.
Kult
Jest wspominany jako jeden z jezuickich męczenników Komuny Paryskiej. W tradycji katolickiej nosi tytuł sługi Bożego. Jego szczątki zostały złożone w kaplicy znajdującej się przy Rue de Sèvres w Paryżu.
