Anatol Zertsalow był wschodniochrześcijańskim kapłanem i mnichem żyjącym w XIX wieku w Imperium Rosyjskim. Urodzony w wiosce Boboli, początkowo pracował w prowincjonalnym urzędzie rządowym, lecz po wyzdrowieniu z choroby wstąpił do klasztoru Optina Pustyn. Służył wspólnocie w różnych rolach, w tym jako bibliotekarz i przełożony, stając się wybitnym duchowym przewodnikiem. Uznany za osobę o głębokim życiu modlitewnym, został kanonizowany jako święty w 2000 roku i został włączony do grona czternastu starców Optina Pustyn.
Życie i służba

Po ukończeniu studiów teologicznych w Kałudze, Anatol wstąpił do klasztoru Optina w 1853 roku. Przez wiele lat był uczniem starców, służąc w szczególności u starców Ewfimija i Makarego, a później u starca Ambrózego. Awansował w hierarchii monastycznej, zostając hieromonchem, a ostatecznie archimandrytą. W trakcie swojej służby pełnił rolę duchowego ojca dla licznych mnichów, w tym dla tych z klasztoru żeńskiego Szamordyńskaja.
Kult
Jest czczony jako święty (przepowiedziony) w tradycji wschodniochrześcijańskiej. Po jego śmierci w 1894 roku, w 1996 roku został najpierw uznany za lokalnego świętego Optina Pustyn. W 2000 roku otrzymał powszechne uznanie ze strony Cerkwi Prawosławnej. Jego relikwie znajdują się w cerkwi Włodzimierza w Optina Pustyn.
