Anastazy z Breccii był biskupem żyjącym w VI wieku, który sprawował rządy w diecezji w Breccii między 604 a najpóźniej 608 rokiem. Choć szczegóły historyczne dotyczące jego wczesnego życia są nieliczne, niektóre tradycje sugerują, że mieszkał w Rzymie i studiował pod okiem papieża Grzegorza Wielkiego. Wspierany przez królową Teodolindę, służył na terytorium Longardów, gdzie pracował na rzecz szerzenia ortodoksyjnego chrześcijaństwa przeciwko wpływom arianizmu. Jego kadencja jako biskupa była stosunkowo krótka, a dokładna data jego śmierci pozostaje nieznana.
Życie i działalność

Podczas swojego episkopatu Anastazy bronił ortodoksji nicejskiej w królestwie Longardów. Tradycja sugeruje, że był bliskim współpracownikiem królowej Teodolindy, która umożliwiła jego mianowanie na wolne biskupstwo. Niektóre przekazy twierdzą, że ufundował on baptysterium w Breccii, choć współcześni historycy sugerują, że budowla ta mogła zostać wzniesiona przez późniejszych biskupów. Przypisuje mu się również napisanie utraconych komentarzy do Starego i Nowego Testamentu.
Kult
Kościół katolicki czci Anastazego jako świętego, a jego wspomnienie obchodzi się 20 maja. Wczesne zapisy jego kultu datuje się na XIII wiek, a jego imię zostało ostatecznie włączone do Martyrologium Rzymskiego. Jego relikwie były historycznie przenoszone między różnymi kościołami w Breccii, w tym między San Stefano in Arse a katedrą, wraz z relikwiami innych lokalnych biskupów.
