Anastazy Hartmann był szwajcarskim misjonarzem kapucyńskim i biskupem katolickim, który służył Kościołowi w Indiach w XIX wieku. Urodzony w 1803 roku w Altwis, wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów i został święconym kapłanem w 1825 roku. Po nauczaniu teologii i filozofii w Szwajcarii, zrealizował swoje pragnienie pracy misyjnej, wyjeżdżając do Indii. Ostatecznie piastował urzędy wikariusza apostolskiego Patny, a później wikariusza apostolskiego Bombaju, pracując w trudnych warunkach na rzecz wspierania lokalnych parafii.
Praca misyjna
Po przybyciu do Indii w 1843 roku, Hartmann początkowo kierował stacją misyjną w Gwalior. W 1845 roku został mianowany biskupem tytularnym Derbe oraz wikariuszem apostolskim Patny. Zarządzał siedmioma parafiami przy pomocy czterech księży. Jego służba trwała nadal w Bombaju, gdzie od 1854 roku pełnił funkcję wikariusza apostolskiego. Zmarł na cholerę w 1866 roku w sierocińcu niedaleko Patny.
Kult
Uznany za świętego za życia, proces beatyfikacji Hartmanna rozpoczął się w 1909 roku. Później został ogłoszony błogosławionym przez papieża Jana Pawła II w 1998 roku. Jest wspominany za oddaną służbę Kościołowi katolickiemu w Indiach oraz za zaangażowanie w zakon kapucynów.