Ana Nemanjić była żoną księcia Serbii, a później chrześcijańską mniszką. Jako żona Stefana Nemanji żyła pod koniec XII i na początku XIII wieku. Po tym, jak jej mąż przyjął śluby zakonne w 1196 roku, poszła w jego ślady i wstąpiła do życia zakonnego pod imieniem Anastasija. Jest wspominana ze względu na swoją pobożną naturę oraz rolę przełożonej klasztornej, przyczyniając się do rozwoju fundamentów religijnych ustanowionych przez jej rodzinę w regionie.
Życie i rodzina
Jako żona Stefana Nemanji była matką kilku dzieci, w tym świętego Sawy. Choć jej dokładne pochodzenie pozostaje niepewne, średniowieczne przekazy opisują ją jako kobietę pokorną i łagodną. Brała udział w działalności religijnej swojego męża, działając jako fundatorka i przełożona klasztorów, w tym klasztoru Matki Bożej. Podążając za przykładem męża, pod koniec życia przyjęła zakon.
Kult i dziedzictwo
Jest czczona jako święta zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej, w szczególności w Serbskiej Cerkwi Prawosławnej. Jej szczątki spoczywają w klasztorze Studenica, gdzie fresk z XVI wieku przedstawia ją w modlitwie. Jej wspomnienie obchodzone jest w różnych datach, w tym 4 lipca i 21 czerwca, w zależności od używanego kalendarza liturgicznego.