Ammonius był egipskim mnichem i teologiem żyjącym w IV wieku, który rezydował w Nitrii. Słynął z ogromnej wiedzy biblijnej, będąc specjalistą w zakresie dzieł Orygenesa i Didymosa. W latach 339–341 podróżował do Rzymu wraz z Atanazym, biskupem Aleksandrii. Po wygnaniu Piotra II tymczasowo przeniósł się z Kanopu do Palestyny, by ostatecznie powrócić do Egiptu.
Życie i dzieła
Jako pisarz kościelny, Ammonius koncentrował się na studiach biblijnych. Jego wkład intelektualny przetrwał głównie w postaci różnych fragmentów komentarzy biblijnych. Głęboka znajomość Pisma Świętego pozwoliła mu stać się znaczącą postacią w krajobrazie teologicznym jego czasów, szczególnie dzięki studiowaniu wczesnych myślicieli chrześcijańskich.
Kult
Uznany za świętego, Ammonius jest wspomniany w tradycji katolickiej i prawosławnej. Jego życie i wiedza teologiczna zostały odnotowane przez źródła historyczne, takie jak Palladiusz z Galacji i Sokrates Scholastyk, co zapewniło mu dziedzictwo oddanego uczonego monastycznego.