Ambrosios Pleianthidis był greckim prawosławnym metropolitą, który na początku XX wieku sprawował posługę w społeczności Moschonisii w Imperium Osmańskim. Urodzony w Smyrnie w 1872 roku, pełnił różne funkcje kościelne, w tym służył jako kapłan na Krymie. Po wojnie grecko-tureckiej został mianowany na przewodniczącego nowo ustanowionej metropolii na wyspie Cunda. Jego życie zakończyło się w 1922 roku, kiedy został stracony przez armię turecką u schyłku konfliktu, co doprowadziło do jego uznania za świętego.
Życie i posługa

Po ukończeniu Szkoły Ewangelickiej w Smyrnie w 1893 roku, Ambrosios służył jako archidiakon w Heliopolis i Thyateira. Później studiował w Akademii Teologicznej w Kijowie, zanim rozpoczął kapłańską posługę w Feodosii. W 1910 roku powrócił do miejsca urodzenia, aby głosić kazania w lokalnej metropolii. W 1922 roku objął przewodnictwo w metropolii Moschonisia, położonej na wyspach w pobliżu wybrzeża Anatolii.
Śmierć i kult
Podczas końcowych etapów wojny grecko-tureckiej Armia Nacjonalistyczna przejęła kontrolę nad regionem. Ambrosios znalazł się wśród cywilów aresztowanych przez wojska. Był poddawany torturom, a następnie 15 września 1922 roku pochowany żywcem. Kościół prawosławny czci go jako męczennika (hieromartyr), obchodząc jego święto w niedzielę poprzedzającą Podwyższenie Świętego Krzyża.
