Amasio z Teano był greckim kapłanem żyjącym w IV wieku i drugim biskupem Teano. Po ucieczce przed prześladowaniami ze strony ariańskiego cesarza Konstancjusza, udał się do Włoch na zaproszenie papieża Juliusza I, aby głosić kazania w regionie Kampania. Podczas swoich podróży w Sorze był znany z dokonywania cudów, takich jak uzdrowienie młodego chłopca cierpiącego na dnę moczanową. W 346 roku został mianowany przez papieża biskupem Teano, sukcesorem świętego Parysa.
Życie i posługa
Po wygnaniu z Grecji, Amasio służył jako prezbiter, zanim został wyniesiony do stanu biskupiego. Podczas głoszenia kazań w Sorze został wygnany przez wyznawców frakcji ariańskiej. W 346 roku został konsekrowany na biskupa w Bazylice Świętych Apostołów w Rzymie. Służył ludowi Teano, położonego w prowincji Caserta, aż do swojej śmierci około roku 356.
Kult i dziedzictwo
Mieszkańcy Sory wyrażali żal z powodu jego wygnania, budując kościół poświęcony jemu. Amasio jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej i prawosławnej. Jego pamięć jest pielęgnowana w różnych diecezjach w środkowych Włoszech, a jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 23 stycznia.