Amarant z Albi był chrześcijańskim kaznodzieją i ewangelistą, który działał w regionie Albi w III wieku. Choć szczegóły historyczne dotyczące jego życia są nieliczne ze względu na zaginięcie jego starożytnej Passio, jest on pamiętany dzięki pismom Grzegorza z Tours. Zginął jako męczennik w Albi, prawdopodobnie podczas prześladowań za panowania cesarza Decjusza lub Saturnina z Tuluz. Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej i prawosławnej.
Życie i męczeństwo
Mało wiadomo o jego wczesnym życiu, lecz tradycja sugeruje, że przybył z Tuluz, aby głosić ewangelizację w okolicach Albi. W okresie prześladowań chrześcijan został schwytany i poddany torturom. Ostatecznie zginął jako męczennik w Albi około roku 260. Jego działalność misyjna wiąże się z wczesnym formowaniem się wspólnoty chrześcijańskiej w tym regionie.
Kult i dziedzictwo
Jego grób, znajdujący się na wschód od Albi, stał się miejscem pielgrzymek, przyciągając takie postacie jak Eugeniusz z Kartaginy. W miejscu pochówku ustanowiono kaplicę, aby go czcić. W IX wieku jego szczątki zostały przeniesione do Vius, a później, w 1494 roku, zostały przeniesione do katedry w Albi przez biskupa Louisa d'Amboise.