Alwar z Kordoby był hiszpańskim dominikaninem żyjącym w XIV i XV wieku. Urodzony w Zamorze, wstąpił do Zakonu Kaznodziejów w 1368 roku. Jego działalność misyjna prowadziła go przez różne regiony, w tym części Włoch i Hiszpanii, gdzie służył jako kaznodzieja. Jest szczególnie uznawany za osobę, która wniosła wkład duchowy w Kościół Zachodni poprzez swoje oddanie Męce Chrystusa.
Życie i działalność

Po wstąpieniu do zakonu religijnego odbył liczne podróże, aby szerzyć swoje nauczanie. Założył priorymat Scala Caeli w Kordobie, instytucję, w której zachęcał do zdyscyplinowanego życia religijnego. Poprzez głęboką kontemplację Męki, przyczynił się do upowszechnienia Drogi Krzyżowej – praktyki pobożnej, która stała się rozpowszechniona w całym świecie zachodnim.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za błogosławionego. Zmarł w Kordobie 19 lutego 1430 roku, a został beatyfikowany przez papieża Benedykta XIV w 1741 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 19 lutego.
