Altmann z Pasawy był niemieckim biskupem żyjącym w XI wieku, który sprawował władzę w diecezji pasawskiej od 1065 do 1091 roku. Urodzony w saskiej szlachcie w Westfalii, kształcił się w szkole katedralnej w Paderborn i służył jako kapelan dworski cesarza Henryka III. Jest przede wszystkim znany ze swojego silnego zaangażowania w reformy gregoriańskie oraz aktywnego wspierania papieża Grzegorza VII podczas sporu o inwestyturę. Jako reformator monastyczny założył kilka nowych domów zakonnych i pracował nad odnowieniem istniejących klasztorów na terenach niemieckich oraz w Austrii.
Życie i działalność
Po służbie jako prebendariusz w Akwizgranie, Altmann został biskupem pasawskim w 1065 roku. Skupił się na reformowaniu duchowieństwa i fundowaniu klasztorów, takich jak opactwo św. Mikołaja w Pasawie oraz opactwo Göttweig w Austrii. Z powodu swojej lojalności wobec papiestwa, cesarz Henryk IV wygnał go z jego siedzibie biskupiej. Później mieszkał na terenach margrabiego Leopolda II, gdzie reformował różne klasztory i wywierał wpływ na rządy regionalne, zanim zmarł w Zeiselmauer.
Kult
Choć nigdy nie został formalnie kanonizowany, Altmann jest uznawany za świętego w Kościele katolickim. Jego życie zostało udokumentowane w biografii napisanej przez anonimowego mnicha w Göttweig około pięćdziesięciu lat po jego śmierci. Wspomina się go corocznie 8 sierpnia.