Alphege z Canterbury był anglosaskim dostojnikiem kościelnym, który pełnił funkcję biskupa Winchester przed objęciem urzędu arcybiskupa Canterbury w 1006 roku. Jako mnich benedyktyński i były pustelnik, był ceniony za głęboką pobożność oraz starania na rzecz krzewienia nauki i kultu wcześniejszych świętych. Podczas oblężenia Canterbury przez Wikingów w 1011 roku został wzięty do niewoli. Ostatecznie zginął w 1012 roku w Greenwich po tym, jak odmówił zgody na zapłacenie okupu za jego uwolnienie. Wspominany jest jako męczennik, który zginął za wiarę.
Życie i służba

Po rozpoczęciu życia zakonnego jako mnich, Alphege żył jako pustelnik, a później sprawował urząd opata opactwa w Bath. Jego sława świętości doprowadziła do mianowania go biskupem Winchester w 984 roku. Jako arcybiskup wspierał edukację i promował kult świętego Dunstana. Podczas sprawowania urzędu uczestniczył również w działaniach dyplomatycznych, w tym w potwierdzaniu nawrócenia wodza Wikingów, Olafa Tryggvasona.
Męczeństwo

W 1011 roku najeźdźcy wikingowscy oblegli Canterbury, podczas czego Alphege został schwytany. Pozostał w niewoli przez siedem miesięcy. Gdy najeźdźcy zażądali okupu, arcybiskup odmówił zgody na jakąkolwiek zapłatę za jego wolność. W konsekwencji został stracony w 1012 roku w Greenwich. Relacje historyczne opisują jego brutalną śmierć z rąk najeźdźców, którzy zabili go po okresie niepokojów.
Kult

Został kanonizowany w 1078 roku i jest wspominany 19 kwietnia. Jego szczątki zostały ostatecznie przeniesione do katedry w Canterbury, gdzie był czczony wraz ze świętym Dunstanem. Mówi się, że w XII wieku arcybiskup Tomasz Becket modlił się do niego przed własną śmiercią. Jego dziedzictwo jest zachowane w różnych hagiografiach oraz dzięki jego obecności w kalendarzach liturgicznych wielu tradycji chrześcijańskich.
