Alojzy Bordino był włoskim bratem zakonnym rzymskokatolickim należącym do Braci św. Józefa Benedykta Cottolengo. Urodzony jako Andrea Bordino w 1922 roku, po wstąpieniu do zakonu przyjął imię Luigi di Consolata. Jego życie naznaczone było wielkimi trudnościami, w tym służbą jako jeniec wojenny w Związku Radzieckim, gdzie przeżył tyfus. Swoje późniejsze lata poświęcił opiece nad chorymi i osobami z chorobami psychicznymi, zachowując niezłomną wiarę nawet podczas ostatniej walki z białaczką.
Życie i służba

Po służbie wojskowej i przetrwaniu uwięzienia na Syberii, Bordino wstąpił do życia zakonnego. Skupił swoją posługę na wspieraniu pacjentów szpitalnych oraz osób cierpiących na zaburzenia psychiczne. W ostatnich latach życia usłyszał diagnozę białaczki. Wybrał pozostanie ze swoją wspólnotą we Włoszech zamiast szukania leczenia za granicą, wyrażając pragnienie wypełniania obowiązków wobec swojego zakonu aż do śmierci w Turynie w 1977 roku.
Kult
Proces jego beatyfikacji rozpoczął się w 1990 roku, a w 2003 roku papież Jan Paweł II ogłosił go czcigodnym. Po uznaniu cudu dokonanego za jego wstawiennictwem, papież Franciszek zatwierdził jego beatyfikację. Ceremonia odbyła się w Turynie 2 maja 2015 roku; jest on czczony jako błogosławiony w Kościele katolickim, a jego wspomnienie obchodzi się 27 sierpnia.
