Alojzy Boccardo był włoskim kapłanem urodzonym w 1861 roku, który pełnił funkcję przełożonego generalnego Salazjanów (Synów Szczęśliwego Don Bosko). Po śmierci swojego brata, Giovanniego Marii, przejął przywództwo nad zakonem brata. Jest znany ze swoich pism duchowych oraz wysiłków na rzecz wspierania powołań zakonnych. Podczas swojej posługi założył również Siostry Króla Jezus, zgromadzenie kontemplacyjne wyodrębnione z Ubogich Córek św. Kajetana. Zmarł w Turynie w 1936 roku.
Życie i posługa
Po studiach u Ojców Barnabytów, Boccardo został święconym kapłanem w 1884 roku. Pełnił kilka funkcji, w tym służył jako wikariusz parafialny i przez trzy dekady pracował w kościelnym domu wychowawczym w Turynie. Później kierował Instytutem dla Niewidomych i nadzorował budowę Sanktuarium Chrystusa Króla. Znany jako „Apostoł Miłosiernego Miłości”, napisał kilka dzieł ascetycznych dotyczących życia duchowego i powołań.
Kult
Proces jego beatyfikacji rozpoczął się w 1979 roku. Po ogłoszeniu go wyniosłym w 2003 roku, został beatyfikowany 14 kwietnia 2007 roku przez kardynała José Saraivę Martinsa w imieniu papieża Benedykta XVI. Jego wspomnienie obchodzi się 9 czerwca, w rocznicę jego śmierci.