Alojs Andritzki był łužyckim księdzem katolickim urodzonym w 1914 roku, który stał się męczennikiem podczas II wojny światowej. Po święceniach kapłańskich w Budziszynie w 1939 roku, stał się głośnym krytykiem reżimu nazistowskiego. Jego sprzeciw wobec rządu doprowadził do aresztowania go przez Gestapo w 1941 roku. Następnie został przeniesiony do obozu koncentracyjnego Dachau, gdzie ostatecznie zmarł po podaniu mu przez funkcjonariuszy obozowych śmiertelnej dawki leku.
Życie i śmierć
Wychowany w pobożnym domu, Andritzki ukończył studia teologiczne w Paderborn i Budziszynie. Po święceniach kapłańskich stanął przed więzieniem z powodu swoich wrogich wypowiedzi wobec nazistowskiego państwa oraz zaangażowania w teatr religijny. Podczas przebywania w Dachau zachowywał wiarę i zapewniał pocieszenie duchowe innym więźniom. Na początku 1943 roku, cierpiąc na dur brzuszny, prosił o Eucharystię, lecz strażnicy zamiast tego zabili go śmiertelną zastrzykiem.
Kult
Ludność łužycka od dawna darzy go wielkim szacunkiem. Jego beatyfikacja odbyła się w Dreźnie 13 czerwca 2011 roku, po tym jak papież Benedykt XVI uznał, że został on zabity z nienawiści do wiary. W uroczystości uczestowały tysiące osób, w tym przywódcy religijni i polityczni. Jego wspomnienie obchodzi się 3 lutego.