Alipiusz z Tagasty był biskupem i kapłanem żyjącym w IV wieku w rzymskiej prowincji Africa Proconsularis. Urodzony około 360 roku, był dożywotnim towarzyszem Augustyna z Hippony, który ostatecznie dołączył do niego w procesie nawrócenia na chrześcijaństwo. Po służbie jako urzędnik w Rzymie, przeniósł się do Mediolanu, aby słuchać kazań Ambrożego. Później powrócił do Afryki Północnej, gdzie pomógł założyć wspólnotę monastyczną, a ostatecznie wstąpił w stan biskupi w Tagasty.
Życie i posługa
Jako arystokrata z Tagasty, Alipiusz studiował prawo i służył w rzymskim systemie prawnym. Był bliskim przyjacielem Augustyna, a obaj zostali ochrzczeni razem w 387 roku. Po ich nawróceniu założyli klasztor w Afryce. Jako biskup, Alipiusz uczestniczył w kilku istotnych zgromadzeniach kościelnych, w tym w spotkaniu z donatystami w Kartaginie oraz na soborze milewiańskim, dla którego sporządził pisemny raport dla papieża.
Dziedzictwo i kult
Większość jego biografii została zachowana dzięki pismom Augustyna, szczególnie że prośba Alipiusza o teksty historyczne stała się impulsem do napisania Wyznań. Jest uznawany za świętego i został ujęty w Martyrologium Rzymskim. Jego wspomnienie obchodzone jest 15 sierpnia, choć różne tradycje augustiańskie czczą go w innych datach, takich jak 16 maja lub 17 sierpnia.