Alimpiusz był wybitnym rosyjskim staroobrzędowskim hierarchą, który sprawował urząd metropolity Moskwy i całej Rosji. Urodzony w pobożnej rodzinie w Niżnym Nowogrodzie, większość wczesnych lat spędził w Liskowie, gdzie wychowywał się w surowym otoczeniu religijnym. Po służbie w marynarce wojennej i wykonywaniu różnych prac fizycznych, przyjął święcenia kapłańskie, ostatecznie obejmując przywództwo w Rosyjskim Cerkiewnym Kościele Staroobrzędowców od 1986 roku aż do śmierci w 2003 roku.
Kariera kościelna
Po święceniach diakona, Alimpiusz przez osiemnaście lat prowadził życie monastyczne w wieży dzwonnicy. W 1985 roku został święcony na kapłana, a niedługo potem na biskupa. W 1986 roku wybrano go na głowę Kościoła, początkowo nosząc tytuł arcybiskupa, zanim został metropolitą. Podczas swojego przewodnictwa pracował nad rozwiązaniem problemu niedoboru duchowieństwa oraz upadku tradycyjnego śpiewu liturgicznego.
Życie i służba
Jego wczesne lata charakteryzowały się religijną pobożnością mimo ograniczeń kultu w erze radzieckiej. Po służbie wojskowej w flocie bałtyckiej poświęcił się Kościołowi, służąc w różnych funkcjach, w tym jako czytelnik i diakon. Przewodził Kościołowi w okresie znaczących przemian, zarządzając licznymi parafiami oraz niewielką liczbą biskupów, aby zachować tradycje staroobrzędowców.
