Alfredo Versoza był wybitnym filipińskim prelatem, który służył jako pierwszy rodzimy biskup z północnego Luzonu oraz pierwszy biskup ilocano. Urodzony w Vigan w 1877 roku, został święcimony na kapłana w 1904 roku, a później mianowany biskupem Lipa w 1916 roku. W trakcie swojej kariery pełnił różne funkcje kierownicze, w tym administratora apostolskiego Nueva Segovia. Był ceniony za zaangażowanie w edukację religijną oraz wysiłki na rzecz odbudowy infrastruktury diecezjalnej. Obecnie przez Kościół katolicki uznawany jest za Sługę Bożego.
Kariera kościelna


Po święceniach Versoza służył w kilku parafiach, w tym w Bantay, gdzie pracował nad umocnieniem wiary katolickiej w okresach niepokojów religijnych. W 1916 roku został biskupem Lipa, gdzie koncentrował się na katechezie i założył Misjonarzy Katechetów Najświętszego Serca. Zarządzał również kryzysem w Pangasinan jako administrator i pomógł w ustanowieniu diecezji Lingayen. Podczas II wojny światowej pomagał kobietom w potrzebie i wspierał Lipa w odbudowie po bombardowaniach.
Kult i dziedzictwo


Versoza jest wspominany ze względu na skromny tryb życia oraz oddanie wspieraniu ubogiego duchowieństwa i studentów. Priorytetowo traktował wykorzystywanie zasobów diecezjalnych do budowy szkół, seminariów i klasztorów. Po ogłoszeniu go przez papieża Benedykta XVI Sługą Bożym, jego proces beatyfikacyjny jest obecnie w toku. Jego życie i dzieło są nadal czczone w tradycji katolickiej na Filipinach.
