Alfons de Mena był hiszpańskim dominikaninem i misjonarzem, który służył Kościołowi katolickiemu na Dalekim Wschodzie na początku XVII wieku. Urodzony w Logroño w 1568 roku, wstąpił do zakonu dominikanów w Salamance w 1594 roku. Po służbie w Manili udał się na Filipiny, a ostatecznie do Japonii. Jest uznawany za błogosławionego męczennika za swoje oddanie wierze w okresach intensywnych prześladowań w Nagasaki.
Życie misyjne
Po przybyciu do Manili w 1598 roku, de Mena udał się na Filipiny, a później do Japonii, aby szerzyć Ewangelię. Podczas pobytu w Japonii założył Bractwo Różańca i pracował nad wzmocnieniem wspólnoty chrześcijańskiej. Jego wysiłki trwały pomimo surowych prześladowań religijnych występujących wówczas w tym regionie.
Męczeństwo i kult
W 1619 roku de Mena został aresztowany i uwięziony w Ōmura. Ostatecznie został stracony przez spalenie żywcem na wzgórzu Nishizaka, miejscu znanym jako Wzgórze Męczenników, wraz z wieloma innymi chrześcijanami. Został beatyfikowany przez papieża Piusa IX w 1867 roku jako część grupy 205 japońskich męczenników. Jego wspomnienie obchodzone jest 1 czerwca lub 10 września.