Alfons Mazurek, urodzony jako Józef Mazurek w 1891 roku, był polskim kapłanem zakonu karmelitów bosych, który pełnił funkcję rektora i profesora. Po wstąpieniu do nowicjatu w Czerni w 1908 roku, został święcony w Krakowie w 1916 roku. Później, począwszy od 1930 roku, sprawował funkcję przeora w Czerni, gdzie służył zakonowi, pisząc hymny i nowe statuty. Jego życie zakończyło się podczas II wojny światowej, kiedy został stracony przez Gestapo w 1944 roku.
Życie i służba
Po święceniach Mazurek poświęcił życie zakonowi karmelitów. Służył wspólnocie w różnych rolach, w tym jako nauczyciel i rektor w Wadowicach. Jako przeor klasztoru w Czerni był aktywnym liderem, który pomagał kształtować wspólnotę poprzez swoje dzieła pisane, w tym hymny liturgiczne oraz zaktualizowane statuty zakonu.
Męczeństwo i kult
Mazurek został zabity przez żołnierza SS w 1944 roku, stając się jednym ze 108 męczenników II wojny światowej. Został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w 1999 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 28 sierpnia, a jego relikwie są przechowywane w Wadowicach.