Alferiusz był włoskim benedyktyńskim opatem i biskupem żyjącym w X i XI wieku, pochodzącym z szlacheckiego rodu Pappacarbone z Salerno. Po służbie u księcia Salerno udał się do Francji, gdzie choroba skłoniła go do złożenia ślubów zakonnych po wyzdrowieniu. Po pobycie w Cluny ostatecznie osiadł w pobliżu Monte Finestra, aby prowadzić życie modlitewne. Stał się założycielem klasztoru La Trinità della Cava, który został założony według reguły benedyktyńskiej.
Życie i fundacja
Po pobycie we Francji Alferiusz żył jako pustelnik w pobliżu Cava. Jego sława świętości przyciągnęła grupę mnichów, którzy pragnęli dołączyć do jego kontemplacyjnej wspólnoty. W 1011 roku formalnie założył klasztor La Trinità della Cava. Pełnił funkcję przywódcy tej wspólnoty religijnej, która przekształciła się z małej grupy pustelników w znaczącą instytucję benedyktyńską.
Kult
Alferiusz jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej. W 1893 roku papież Leon XIII oficjalnie uznał go za jednego z pierwszych czterech opatów Cava, których uznano za świętych. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 12 kwietnia, w rocznicę jego śmierci w Opactwie Terytorialnym La Trinità della Cava.