Alexandre Dumas (1802–1870), znany także jako Aleksander Dumas ojciec, był francuskim powieściopisarzem i dramaturgiem, którego utwory przetłumaczono na wiele języków i które należą do najczęściej czytanych dzieł francuskich autorów. Wiele jego historycznych powieści przygodowych, w tym Hrabia Monte Christo i Trzej muszkieterowie, po raz pierwszy ukazało się w odcinkach, a wiele z nich zostało później zekranizowanych. Karierę rozpoczął od sztuk teatralnych, które od początku odnosiły sukces sceniczny, a jego opublikowane dzieła liczyły łącznie około 100 000 stron. W latach 40. XIX wieku założył w Paryżu Théâtre Historique.
Pochodzenie rodzinne





Dumas urodził się jako Alexandre Davy de la Pailleterie w Villers-Cotterêts we Francji. Jego ojciec, generał Thomas-Alexandre Dumas, urodził się w należącej do Francji kolonii Saint-Domingue, dzisiejszym Haiti, jako syn francuskiego szlachcica i zniewolonej Afrykanki. W wieku 14 lat został przewieziony do Francji, gdzie odzyskał wolność, otrzymał wykształcenie wojskowe i zbudował znakomitą karierę wojskową, awansując do stopnia generała, i stał się pierwszym żołnierzem pochodzenia afrykańsko-antylskiego, który osiągnął ten stopień w armii francuskiej.
Kariera literacka




Dumas najpierw pracował dla Ludwika Filipa, księcia Orleanu, i zaczął pisać artykuły do czasopism oraz sztuki teatralne. Jego wczesne dramaty, Henryk III i jego dwór oraz Christine, cieszyły się popularnością, dzięki czemu zyskał dochód wystarczający do pisania na pełny etat. Następnie zwrócił się ku powieściom w odcinkach, które gazety publikowały na szeroką skalę, i prowadził atelier pisarzy pracujących pod jego kierunkiem. Jego wydajności towarzyszył wystawny styl życia i wydawał więcej, niż zarabiał.
Ostatnie lata




Po wyborze Ludwika Napoleona Bonapartego w 1851 roku Dumas utracił łaski i opuścił Francję, przez kilka lat mieszkając w Belgii, Rosji i we Włoszech. W 1861 roku założył dziennik L'Indépendant, popierający zjednoczenie Włoch. Do Paryża wrócił w 1864 roku.
