Alexander Penrose Forbes był wybitnym szkockim duchownym episkopalnym, który sprawował urząd biskupa Brechin od 1847 do 1875 roku. Urodzony w Edynburgu, początkowo rozwijał karierę w indyjskiej służbie cywilnej, jednak stan zdrowia oraz zaangażowanie w ruch traktariański na Oxfordzie skierowały go ku duchowieństwu. Po święceniach ostatecznie powrócił do rodzinnej Szkocji, gdzie stał się znaczącą postacią w Kościele Episkopalnym Szkocji, przenosząc z czasem swoją rezydencję biskupią do Dundee.
Życie i posługa


Po studiach na Oxfordzie Forbes znajdował się pod wpływem liderów ruchu traktariańskiego. Służył jako kapłan w Anglii, zanim powrócił do Szkocji, aby służyć w Kościele Episkopalnym. Jako biskup Brechin był bardzo aktywny w budowie nowych kościołów, w tym prokathedraly św. Pawła w Dundee. Jego poglądy teologiczne dotyczące Eucharystii doprowadziły do procesu o herezję w Edynburgu, w którym bronił go John Keble, lecz ostatecznie otrzymał naganę za swoje nauczanie.
Dziedzictwo i dzieła

Forbes był płodnym pisarzem; tworzył komentarze do Pieśni (Canticles) i Siedmiu Psalmów Pokutnych, a także wyjaśnienia Credo nicejskiego i Artykułów (Thirty-nine Articles). Jego korespondencja historyczna z postaciami takimi jak William Gladstone jest zachowana na Uniwersytecie w Dundee. Dodatkowo, w 1879 roku, aby uczcić jego pamięć, w Tarfside wybudowano episkopalny kościół św. Drostana.
