Aletia z Montbard była szlachcianką z Burgundii żyjącą pod koniec XI i na początku XII wieku. Urodzona około 1070 roku w Montbard, była córką hrabiego Bernarda I i siostrą André de Montbard. W 1085 roku wyszła za mąż za rycerza Tescelina Le Rouge'a, z którym miała siedmioro dzieci. Najbardziej zapamiętano ją jako matkę św. Bernarda z Clairvaux, którego ścieżka duchowa została głęboko ukształtowana przez jej przewodnictwo i jej śmierć.
Życie i rodzina

Wychowana w zamku w Montbard, Aletia wyszła za mąż za Tescelina w wieku piętnastu lat. Małżonkowie mieszkali w zamku Fontaine-lès-Dijon, gdzie wychowali sześciu synów i jedną córkę. Jej dzieci, w tym Bernard, Gérard i Ombeline, wstąpiły do życia zakonnego. W 1102 roku wykazała swoje oddanie ubogim, budując w pobliżu swojego domu kaplicę poświęconą św. Ambrosemu.
Kult i dziedzictwo
Po śmierci w 1107 roku Aletia została uhonorowana jako święta. Jej szczątki przeniesiono do krypty św. Benignusa w Dijon, gdzie jej grób przyciągał znaczną liczbę czcicieli. W 1250 roku jej szczątki zostały przeniesione do Clairvaux, aby spoczęć obok jej syna, św. Bernarda. W tradycji katolickiej jej wspomnienie obchodzi się 4 kwietnia.
