Aleksy Sybirski był prawosławnym kapłanem urodzonym w 1870 roku w wiosce Kozłowo. Jako syn duchownego, po święceniach w 1902 roku, służył w cerkwi Wsiewodzieńskiej w swojej rodzinnej wiosce. W trakcie swojej posługi prowadził również nauczanie religii dla chłopskich dzieci. Po okresie zesłania na Ural Północny, spowodowanego narzuconymi przez państwo kontyngentami zbożowymi, powrócił, aby służyć swojej wspólnocie w czasie intensywnych prześladowań religijnych w Związku Radzieckim.
Życie i męczeństwo


W latach 30. XX wieku Aleksy pełnił funkcję jedynego kapłana dla wielu okolicznych wiosek. Mimo państwowych ograniczeń kontynuował swoje obowiązki pasterskie, często podróżując w odległe rejony. W sierpniu 1937 roku władze dokonały nalotu na jego cerkiew podczas nabożeństwa. Mimo intensywnych przesłuchań odmawiał wydania innych lub podpisania fałszywych zeznań. Ostatecznie został rozstrzelany w Twerze 13 listopada 1937 roku.
Kult


Rosyjski Kościół Prawosławny uznał go za męczennika kapłana podczas soboru w 2000 roku. Jest wspominany za swoją niezłomność podczas represji wymierzonych w duchowieństwo w erze radzieckiej. Jego pamięć jest zachowana dzięki służbie wiejskim wiernym oraz odmowie ulegnięcia naciskom państwa.
