Aleksy Neidhardt był wybitnym rosyjskim mężem stanu i członkiem Rady Państwa Imperium Rosyjskiego. Urodzony w 1863 roku w Moskwie w szlacheckiej rodzinie, służył w wojsku, zanim przeszedł do działalności politycznej, obejmując między innymi urząd gubernatora Jekaterynosławia. Jako oddany zwolennik monarchii i hojny mecenas Cerkwi prawosławnej, finansował budowę licznych kościołów oraz instytucji charytatywnych. Zmarł w 1918 roku w Niżnym Nowogrodzie po aresztowaniu za obronę mienia religijnego przed konfiskatą dokonaną przez bolszewików.
Kariera polityczna

Po służbie wojskowej Neidhardt piastował kilka ważnych stanowisk administracyjnych. Służył jako przedstawiciel szlachty w guberni niżniogrodzkiej, a później jako gubernator. W Radzie Państwa przewodniczył grupie Prawego Centrum, zapewniając niezbędne wsparcie rządowi Piotra Stołypina. Był również głęboko zaangażowany w różne organizacje narodowe i społeczne, opowiadając się za reformami sądownictwa i wspierając cele charytatywne.
Męczeństwo i kult
W 1918 roku Neidhardt podpisał wraz z duchowieństwem manifest protestujący przeciwko przejmowaniu mienia kościelnego i zamykaniu klasztorów. Akt ten doprowadził do jego aresztowania przez siły bolszewickie. Został stracony bez procesu w listopadzie 1918 roku. Ze względu na obronę wiary został kanonizowany na świętego przez Rosyjski Kościół Prawosławny w 2000 roku.
