Aleksandra Rzymianka była chrześcijańską męczennicą żyjącą pod koniec III i na początku IV wieku. Według różnych tradycji była albo żoną rzymskiego cesarza Dioklecjana, albo małżonką prefekta imieniem Dacjan. Jest znana przede wszystkim ze związku z męczeństwem świętego Jerzego, gdyż jej publiczne wyznanie wiary nastąpiło podczas bycia świadkiem jego cierpień. Po nawróceniu została uwięziona w Nikomedii, a ostatecznie stracona za swoje przekonania religijne.
Życie i męczeństwo
Obserwując tortury świętego Jerzego, Aleksandra otwarcie wyznała swoją chrześcijańską wiarę. Po otrzymaniu słów otuchy dotyczących jej zbawienia, została aresztowana przez męża i posłana do więzienia w Nikomedii. Towarzyszyło jej trzech służących, z których dwóch zmarło z głodu. Aleksandra została ostatecznie stracona 21 kwietnia 303 roku niedaleko murów miasta, w którym męczeństwo poniósł Jerzy.
Kult
Jest uznawana za świętą w tradycjach katolickiej, prawosławnej i orientalnej. Jej święta różnią się w zależności od kalendarza; upamiętnienia odbywają się 10 kwietnia, 22 kwietnia lub 23 kwietnia. Kościół koptyjski obchodzi jej święto 8 kwietnia, podczas gdy Kościół katolicki celebruje je 20 marca. Czasami jest wspominana wraz z innymi męczennikami, którzy byli świadkami śmierci świętego Jerzego.