Aleksandr Tuberovsky był rosyjskim teologiem i kapłanem, żyjącym w latach 1881–1937. Urodzony w guberni rjażańskiej, po ukończeniu studiów i obronie pracy magisterskiej został profesorem nadzwyczajnym w Moskwskiej Akademii Teologicznej. W okresie prześladowań religijnych w Związku Radzieckim powrócił do swojej rodzinnej wioski, aby służyć jako kapłan u boku ojca. Został aresztowany i stracony w Riazaniu pod koniec 1937 roku, po czym został uznany za świętego przez Rosyjski Kościół Prawosławny.
Życie i działalność

Po ukończeniu Moskwskiej Akademii Teologicznej, Tuberovsky nauczał teologii dogmatycznej i moralnej w Kałudze. Później powrócił do Moskwy, aby służyć jako profesor. Po zamknięciu akademii przeprowadził się do swojej rodzinnej wioski, gdzie pełnił funkcję kapłana i został ostatecznie wyniesiony do stopnia protopresbitera. Poza obowiązkami duchownymi był znany ze swojej wiedzy rolniczej i zainteresowania nowoczesną agronomią.
Wkład teologiczny
Jego najważniejsza praca naukowa koncentrowała się na Zmartwychwstaniu Chrystusa, w której podkreślał mistyczny charakter tego wydarzenia. Argumentował, że zwycięstwo nad śmiercią było przejawem boskiej mocy, a nie czysto ludzkiej doskonałości. Jego pisma zgłębiały również etykę religijną, edukację chrześcijańską oraz tematy religijne odnajdywane w dziełach Mikołaja Gogola.
Kult
W sierpniu 2000 roku Rosyjski Kościół Prawosławny włączył go w poczet Nowych Męczenników i Wyznawców Rosji. Jest czczony jako męczennik kapłański (hieromartyr) ze względu na śmierć podczas prześladowań w czasach radzieckich.
